27. feb, 2014

cultuurschok

2011 zijn wij voor het eerst in Moldavië geweest. Wat dan op je af komt is het grote verschil tussen Nederland en dit land. Dan is het toch wel even wennen en vaal ook slikken van wat je zien en meemaakt. Omgekeerd was dit afgelopen week. Om elkaar beter te leren begrijpen hadden wij Vasile al enkele malen uitgenodigd om naar Nederland te komen. Wij zijn nu in de afgelopen jaren al vele malen in zijn land geweest en hebben dit leren kennen, waarderen en op een bepaalde manier liefhebben. We zijn betrokken geraakt bij vele mensen, gezinnen. We hebben het wel en wee leren kennen van deze mensen. We zijn in hun huizen te gast geweest. Met hen gesproken, gegeten en lief maar ook leed gedeeld. We worden op de hoogte gehouden van alles wat er gebeurd als we er niet zijn. (lang leve het medium "Skype" wat de wereld dicht bij brengt waar je ook bent). We hebben ook gemerkt hoe men naar ons Nederland kijkt. Niet altijd goed wetend waar het ergens ligt, maar wel dat het onderdeel uitmaakt van het "rijke westen". Ook al probeer je uit te leggen dat dat rijke maar heel betrekkelijk is. Dat we op een bepaalde manier zelfs jaloers kunnen zijn op Moldavië. De eenvoud en het overzichtelijke van het leven, de manier hoe men met elkaar omgaat en dergelijke. Jazeker, het is er bittere armoede en veel ellende en daar zijn we zeker niet jaloers op. Maar dat de (relatieve) rijkdom bij ons nou echt alles mooier en beter maakt?? Als we dan vertellen dat het hier in Nederland ook niet altijd beter is en dat echt niet alles goud is wat er blinkt, kijkt men je toch met een ongelovige blik aan.

In deze context hebbe we Vasile uitgenodigd de grote stap te maken en ons land te bezoeken. Om te zien hoe het hier is en met ons mee te beleven wat het leven hier voor de Nederlanders betekent. Na vele aarzeling is het er toch van gekomen dat hij deze uitnodiging aannam. Afgelopen week is hij hier geweest. Hij is bij ons in huis geweest. Kennis gemaakt met onze kinderen en kleinkinderen. We zijn op bezoek geweest bij een basisschool, een tuinderij, een houtbewerkingsbedrijf en een fruitbedrijf, etc. (overigens voor alle mensen die hier zo spontaan voor open stonden en deze bezoeken mogelijk maakten onze hele hartelijke dank hiervoor). Maar natuurlijk ook een bezoek aan de traditionele Hollandse dingen als een bezoek aan de molen in Kinderdijk. Op deze manier heeft hij een (kleine) indruk gekregen van ons land. Iedere avond zat zijn hoofd vol nieuwe indrukken. Zoals voor ons zijn land een cultuurschok was, was dit bezoek voor hem een cultuurschok. Nu terugkijkend zegt hij dat het een waardevolle ervaring is geweest om ons in onze omgeving, in ons leven hier te ontmoeten en met ons dit te delen. Bijzonder was het van het aan het eind te horen dat het hier echt niet altijd beter is. Ja, de armoede die zijn land kent, is hier niet. Maar ons leven is wel heel ingewikkeld, gejaagd en sociaal beperkt, gaf hij aan. De druk van moeten presteren, de welvaartsziekten, de stress en psychische problemen die dat met zich mee kan brengen. In die zin heeft hij in korte tijd ervaren dat Nederland met alles wat we hebben voor hem niet beter is. Met een ervaring rijker, met begrip voor ons leven hier, is hij weer terug gegaan naar huis. Thuis waar het leven weliswaar zwaar is, maar wel overzichtelijk en eenvoudig. Maar zeker ook met ideeën om mee te nemen voor de ontwikkeling van zijn land.

Met elkaar hebben we de projecten voor dit jaar afgesproken. We gaan verder met ingezette hulp aan kinderen en ouderen. Met ondersteuning aan de school zoals we dit afgelopen jaar gedaan hebben. Als Stichting hebben we afgesproken dat kinderen waar in de thuis situatie geen eten is, dagelijks een warme maaltijd zullen krijgen. Dat ouderen voedselpakketten zullen krijgen en dat voor alle kinderen in het dorp leermiddelen en schoolgeld beschikbaar is. Aan het eind van het jaar ook weer de kerstpakketten en de extra voedselpakketten. Maar ook, mede door giften die we ontvangen voor dit werk, is het nu mogelijk onze activiteiten verder uit te breiden over enkele dorpen meer. Er zal nu poot- en zaaigoed gekocht en uitgedeeld gaan worden voor diegene die dit niet zelf kunnen aanschaffen waarmee deze mensen in de gelegenheid gesteld worden in eigen onderhoud te gaan voorzien. Ook zal er in de zomer een "kampweek" georganiseerd gaan worden voor kinderen en jongeren. Verder zal er dit jaar ook speciale aandacht zijn voor zieken en gehandicapten.

Waarom deze keuze gemaakt? Omdat dit de keuze is vanuit de mensen uit Moldavië. Dit zien zij als eerste en belangrijkste zaken op dit moment. Er is nog en heel wensenlijstje meer, maar dit zijn hun prioriteiten.

Tot slot: We willen, mede namens de mensen in Moldavië, vooral ook ieder (ons bekende mensen maar ook onbekende mensen) die dit alles met ons mogelijk maakt door middel van giften en donatie hartelijk bedanken. Bedanken voor uw bijdrage en voor uw vertrouwen. Bedanken voor de kansen en mogelijkheden voor veel mensen.