fotoverslag bezoek voorjaar 2014

Moldavië reis 2014-

Eindelijk was het weer zover, na een goede voorbereiding en wekelijks Skype contact met onze coördinator/contactpersoon gingen we er weer met z’n  vieren heen, naar Moldavië.

Duidelijk is dat een deel van ons hart daar is blijven liggen en kunnen en willen we niet meer anders dan erheen gaan. De campers weer vol met van allerlei spullen die we gekregen hadden.

Deze keer kunnen we niet alles zelf meer meenemen. Er zal in september ook nog een vrachtwagen vol met spullen gaan die we van iedereen gekregen hebben. Maar voor nu nemen we toch nog van alles mee. Met name spullen die kwetsbaar zijn zoals computers voor het schoolproject en deze keer naast kleding ook vooral speelgoed.

Het was een lange reis, maar dat wisten we nog van vorig jaar. Maar eindelijk waren we bij de grens Vasile was ook naar de grens gekomen voor als we een tolk nodig hadden, maar dat was niet nodig, we waren er zo doorheen. Het welkom was weer hartverwarmend en fijn dat we elkaar weer konden ontmoeten.

Na een avond in relatieve rust en nog meer vrienden die ons kwamen verwelkomen begon het echte werk de volgende dag.

In het vroege voorjaar zijn er zaai en pootgoed pakketten ter beschikking gesteld aan gezinnen. We waren natuurlijk benieuwd hoe de tuintjes erbij zouden staan. Het is dan heel mooi om te zien hoe mensen deze kansen benut hebben en op deze manier zelf voor hun voedsel en wintervoorraad kunnen zorgen. De een met iets meer zorg nog dan de ander, maar de tuinen staan er schitterend bij.

Helaas ontbreekt het nog aan diverse bestrijdingsmiddelen en eet o.a. de coloradokever hard mee aan de aardappeloogst. Deze informatie nemen we in ieder geval mee voor volgend jaar om daar ook iets mee te gaan doen.

Deze dagen hebben we heel veel mensen bezocht. Ouderen waar voedselpakketten gebracht worden, gezinnen, project met de school en ga zo maar door. Iedere dag werden we meegenomen naar weer nieuwe adressen. Het is ontroerend hoe mensen je welkom heten en hoe je toegelaten wordt in hun leven. Hoe miserabel of uitzichtloos hun situatie soms ook is, overal ben je welkom. Het is mooi om deze bezoeken te kunnen doen, maar grijpt emotioneel soms ook hard aan. Soms zou je zoveel willen doen, maar alles tegelijkertijd kan niet. Toch is het belangrijk om wel te gaan. Het feit dat je op bezoek komt betekent heel veel voor mensen. De erkenning en de aandacht betekent vaak meer dan wij ons kunnen realiseren.  Soms is het dan ook nodig om even tijd voor onszelf te nemen om een en ander weer een plekje te geven voor onszelf.

Door de bezoeken en de uitleg door onze coördinator Vasile krijgen we wel een goed beeld van de situatie in de dorpen en van het verloop en de effecten van de diverse lopende projecten.

Mooi is de trots te zien en te ervaren wat men inmiddels heeft kunnen realiseren en bereikt heeft. En trots mogen ze ook zijn wat ons betreft. Wat wij doen is hun eigen initiatieven proberen te faciliteren met geld of middelen. Uiteindelijk zijn het de mensen in Moldavië zelf die de tijd en energie steken in alles met deze mooie resultaten tot gevolg.

Deze dagen hebben we ook verschillende activiteiten met kinderen kunnen doen. O.a. enkele ochtend met sport en spel en ontspanning Met zijn alle in de campers (een belevenis op zich) met zijn allen naar een klein stukje bos.  In een land waar ook het leven van kinderen vaak moeilijk is door kinderarbeid en grote problemen in de thuissituatie (geweld en alcoholmisbruik)kunnen ze even onbezorgd kind zijn.  

Met de school zijn de banden verder aangehaald door de computers die we geschonken gekregen hebben daar te kunnen brengen. Dit geeft nieuwe kansen om computerlessen te kunnen geven en op deze manier kinderen op een toekomst voor te bereiden.

Na een week gaan we terug naar Nederland. Op de laatste avond werden we verrast. Heel veel mensen kwamen speciaal om afscheid te nemen. Op dit soort momenten merk je de band die je inmiddels met elkaar hebt en dat afscheid nemen, ondanks de intentie dat we weer terug zullen gaan, emotioneel is voor ons allemaal. Tegelijkertijd is het hartverwarmend zo met elkaar samen te zijn. Dit nemen we in ieder geval weer mee naar huis en kunnen we koesteren tot de volgende keer.

 

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •