2017. Anders??

Iedere keer als we Moldavië bezoeken ben je toch ook wel een beetje op zoek naar veranderingen. Wat veranderd er door de loop der tijd. Wordt het ‘beter’? En wat dan. Maar ook waardoor wordt het dan beter, want dat is waar je dan op kan inzetten.

Na ons laatste bezoek heb ik er een tweeledig gevoel over. Nee het wordt niet beter, maar steeds slechter in Moldova. En dan heeft alles te maken met de economische situatie waarin de hele wereld de afgelopen jaren in is gekomen. Het herstel wat we in het westen constateren heeft zich in het oosten echt nog lang niet ingezet. De klappen die daar gevallen zijn, zijn misschien wel harder geweest dan in west europa. Dingen als brandstof zijn bijna een luxe artikel geworden. Mensen kunnen het gewoon niet meer kopen. En zo zijn er veel meer spullen in de alledaagse levensbehoefte waarvan de prijzen exorbitant gestegen zijn.

Mensen zijn het helemaal moe dat er zo weinig veranderingen zijn. Bij de verkiezingen van afgelopen najaar is het vertrouwen in de gematigd op het westen gerichte regering verloren gegaan en heeft deze om verschillende redenen plaats moeten maken voor een regering die weer meer naar het oosten, naar Rusland kijkt en daar de banden weer mee wil aanhalen. En eerlijk is eerlijk, het is ook wel te begrijpen dat deze keus gemaakt is na allerlei grote corruptie schandalen.

Maar al met al is Moldavië vooral een land dat vast zit in het grote machtsspel tussen West en Oost in een instabiele regio.

En misschien kan ik dit machtsspel op wereldniveau ook nog wel snappen en kan ik er ook nog wel een mening over hebben, maar op het niveau van de mensen die in de verdrukking zitten, die de armoede en het gebrek aan de lijve ervaren op dat niveau snap ik het niet meer. Wil ik het ook niet meer snappen.

Op dit niveau is het soms nog meer noodzakelijk om hulp en steun te blijven bieden.

 

En toch, aan de andere kant zie je tegen de verdrukking in mooie dingen groeien.  Tegen de verdrukking in? Verdrukking is eigenlijk het ontbreken van energie. Misschien is het beter te zeggen dat ondanks alles er een energie gegroeid is waarin mensen de kracht en de motivatie hebben gevonden om veranderingen in te zetten. Ach…… misschien allemaal niet wereldschokkend. Staat ook niet in kranten en komt ook niet op tv.

Maar wel veranderingen die heel wezenlijk zijn. Wat men ons terug geeft is dat de ondersteuning en hulp die men krijgt, motiveert om ook anderen op hun beurt te helpen.

 

Tijdens ons bezoek hebben we enkele adressen bezocht waar sprake is van deze nieuwe onderlinge hulp die er voorheen niet was. Eén voorbeeld wil graag benoemen hier als voorbeeld van meer.

We bezochten een alleenstaande oude vrouw. Nagenoeg blind door staar op de ogen. Alleen in haar huisje wat zij door haar beperkingen echt niet meer bij kan houden of haar huishouding zelfstandig kan voeren. Een kachel die volledig kapot is en waarop ze dus ook niet meer kan koken.

Masha heeft zich over haar ontfermd en loopt 3-4 keer in de week om haar een pannetje eten te brengen en om haar huisje een beetje op te ruimen. De motivatie van Masha is dat de ondersteuning die zij ervaart haar ertoe bewogen heeft haar verantwoordelijkheid te pakken en ook iets voor een ander te willen betekenen.

Gelukkig is zij niet de enigste. Gelukkig gebeurd dit steeds vaker en op allerlei manieren. Niks wereldschokkends. Het komt niet in de krant, het komt ook niet op tv……. Maar het is o zo wezenlijk. Deze dingen maken het verschil soms tussen leven en dood.

Dit zijn de grote en mooie veranderingen voor ons.

En op die momenten kan ik alleen stil worden, met tranen in mijn ogen. En op die momenten kan ik alleen nog dankbaar zijn voor datgene wat wij met elkaar mogen doen om hulp en ondersteuning te bieden.

Uiteindelijk gaat het om mensen. Mensen die in nood verkeren. Mensen die omzien naar elkaar.